Gritti Biassanòt

Rook, geur, nog een shot. Hij neemt de roes in zich op, sluipt de scène binnen, gaat van de ene bar naar de andere. Als hij aankomt, begint het allemaal. Het maanlicht nestelt zich in zijn glas, de nacht wordt zijn schaduw. Een volle melange van leer, warme rokerige oud, een vlezig vleugje jasmijn. Van het laatste vleugje koffie tot de bleke dampen van de dageraad. Tot de sterren doven.